Overdenken

De Hersenstichting vroeg mij (en 50 andere kunstenaars) een werk te maken waarbij oud reclamemateriaal gebruikt wordt. Deze vormen met elkaar een expositie in Het Langhuis te Zwolle. Ik heb gekozen voor de medailles.

In mijn gedachte de ziekte Alzheimer en het gedrag dat daaruit voortkomt. Alzheimer wordt veroorzaakt door eiwitklontering die schade maakt in de hersenen. Je weet pas dat er een eiwitklontering is, als het gedrag daar aanwijzingen voor geeft. De diagnose wordt gesteld.

In het gedrag zie je een verandering. De grenzen vervagen en de hokjes van de herinneringen worden grilliger. Telkens blijft wel het zachte menselijke aanwezig. De emoties vergroten en lijken soms dierlijk. Huilen van geluk wordt gewoon, waar eerder een opvoeding en wenselijk gedrag dat stopte. Maar ook verdriet neemt grilliger vormen aan. Dat wat zacht is geweest komt in andere vorm terug; wat geschaafd en opgevoed was wordt organisch en onvoorspelbaar; dat wat omkaderd was ligt nu open. Het menselijke versus de keiharde diagnose.

Wat blijft is de zachte binnenkant, een herkenning in liefde.

Dit werk is het overdenken van een proces waarbij de materialen sturen in verbeelding. Bauke Vermaas schreef er, tijdens de expositie in Het Langhuis, woorden bij.

Óverdenken

Bovendien zijn wij vaak aan het óverdenken. Het is fragiel en wankel. Gedachten en associaties balanceren op geworteldheid. Balans is de sleutel.

Bij die balans ben ik geïnspireerd door Calder. In een mobile maak ik associaties en verbindingen zichtbaar. Het contact met gewortelde grond loopt via een dun beweegbaar metaal. Door lichte wind, een vleugje tocht of het voorbijlopen van een mens creëert een beweging in de mobile. Spanning door fragiliteit wordt voelbaar en balans zichtbaar.